بارگاه منور حضرت صالح ابن موسي الكاظم (ع) يكي از پر جاذبه ترين اماكن مذهبي و يكي از با شكوه ترين امامزاده هاي ايران است كه مشتاقان اهل بيت عصمت و طهارت از اقصي نقاط ايران و خارج از ايران به زيارتشان مي شتابند.
بناي اوليه و اصلي بقعه و بارگاه سده پنجم  هجري ساخته شده است،‌ كه درجريان حملات مغول به ري،  حدود سال 617 هجري ويران  و مجدداً در سال 700 هجري غازان خان آن را احياء و بازسازي مي كند. بعد از زمان ايلخانيان و در دوره صفويه و قاجاريه نيز بخش هايي به اصل بقعه افزوده شد. براساس كتيبه اي كه برسردرايوان ورودي ورواق شمالي حرم مطهربه خط نستعليق گچ بري شده است ،نقاشي هاي ظريف و مقرنس كاري هاي استادانه داخل حرم درسال 1210 و در زمان هلاكوميرزا فرزند فتحعلي شاه قاجارصورت گرفته است. گنبد كاشي و نقاشي هاي زيباي داخل حرم  نيزمربوط به دوران قاجاريه است .

توسعه و تعميرات بسياري از قسمت هاي اين مجموعه پس از پيروزي انقلاب اسلامي انجام گرفته است، كه در بخش عمران به تفصيل بيان مي شود.